در صفحه گسترده زندگی حیات نقطه ای وجود دارد که هر کسی  در آن نقطه بایستد و از آن نقطه به جهان نگاه کند، همه چیز را عالی خواهد دید . نقطه عالی زندگی جایی است که هر انسانی در آن نقطه باشد مهربان می شود و بخشنده. ساکن نقطه عالی زندگی، آرامش و وقاری غیر قابل وصف دارد و صورتی شفاف و دوست داشتنی. او از هیچ کس بدش نمی آید و به هیچ کس بدبین نیست. او در همه اتفاقات و پدیده های عالم ( حتی بدترین ها) خیر و نیکی می جوید و زیبایی و عشق پیدا می کند. نقطه عالی زندگی همان جایی است که ساکنین آن داد نمی زنند و خشونت را بر انسان ها روا نمی شمرند و به عشق و دوستی معتقدند و ایثار و فداکاری مرامشان است.

ساکن نقطه عالی زندگی در جایی غیر از این نقطه  نمی تواند زندگی کند و هر که با او همراه شود به ناچار باید به نقطه او یعنی عالی ترین بخش حیات نقل مکان کند. نقطه عالی زندگی دست یافتنی است و جایی است همین دور و برها، حتی نقطه عالی زندگی من و تو می تواند همین جایی باشد که آلان ایستاده ایم. اکنون سوال این است که وقتی این نقطه تا این حد به ما نزدیک است و تا این اندازه عالی و با شکوه، پس چرا به آن نقطه نقل مکان نکنیم!؟